با استفاده از فناوري نانو، شيوه جديدي براي تصفيه هوا در دانشگاه صنعتي شريف ارائه شد.

دكتر «نيما تقوي‌نيا» مجري اين طرح به همشهري گفت: در اين شيوه از فوتوكاتاليست‌هاي نانو ساختاري استفاده شده است كه در معرض نور ماوراء بنفش سطح آنها فعال شده و خاصيت اكسيدكنندگي مي‌يابند. به گفته وي فوتوكاتاليست‌ها خاصيت تجزيه آلاينده‌ها را دارند و از اين رو مي‌توان از آنها براي تصفيه آب و هوا استفاده كرد.

اين محقق كه موفق به ساخت اين دستگاه تصفيه هوا در آزمايشگاه شده است، افزود: در اين دستگاه، هوا از طريق فن وارد شده و در حين قرار گرفتن در معرض نور ماوراء بنفش از كنار لايه‌هاي فتوكاتاليست رد مي‌شود، در اين حالت آلودگي خود را از دست داده و به بيرون هدايت مي‌شود.

به گفته اين عضو هيات علمي دانشكده فيزيك، اكسيد تيتانيوم  TiO2 از مهمترين مواد فوتوكاتاليست است كه داراي بازده بالا، پايداري شيميايي و مكانيكي مناسب و قيمت پايين است.

تقوي‌نيا گفت: درصدد ساخت كارتريج‌هايي براي استفاده در داخل سيستم‌هاي تهويه مطبوع در بيمارستانها و كارخانه‌هاي صنايع غذايي است.

وي افزود: در سيستم‌هاي تهويه رايج از الياف شيشه‌اي استفاده مي‌شود كه قابليت زدودن بسياري از آلودگي‌ها را دارد، اما ويروس‌ها و مولكول‌هايي مانند  CO , NO را به دليل كوچكي بسيار نمي‌تواند از محيط پاك كند.

وي كه عضو پژوهشكده علوم و فناوري‌هاي نانو دانشگاه شريف است تاكيد كرد با استفاده از فوتوكاتاليست‌ها مي‌توان اين ذرات و حتي مواد آلي مانند بو را نيز از بين برد.

اين استاد دانشگاه با اشاره به اينكه فناوري استفاده از فوتوكاتاليست‌ها فناوري جديدي نيست و در ساير نقاط دنيا مورد استفاده قرار مي‌گيرد، افزود: اين نخستين بار است كه اين فناوري با شيوه جديدي در ايران به كار گفته مي‌شود.

وي گفت: از فوتوكاتاليست‌ها در زمينه‌هاي ديگري مانند شيشه‌هاي ضدبخار و سطوح خودتميزشونده نيز مي‌توان استفاده كرد.

به گفته تقوي‌نيا خاصيت بسيار آب دوستي فوتوكاتاليست‌ها در برابر تابش نور ماوراء بنفش اين امكان را فراهم مي‌كند كه از اين فناوري در آينه‌هاي ضدبخار استفاده كرد. خاصيت خودتميز شوندگي نيز به دليل خواص فتوكاتاليستي و آب دوستي ايجاد مي‌شود و كاربرد آن در كاشي، شيشه و ديوارهاي خودتميزشونده است.

به گفته وي فوتوكاتاليست‌ها را مي‌توان در آينه‌هاي ضدبخار در صنعت خودرو، سطوح ضد باكتري در بيمارستان‌ها و صنايع غذايي، سطوح خودتميزشونده در صنعت ساختمان، تصفيه آب در صنايع شيميايي و تصفيه هوا و بو زدايي در صنايع محيط زيست بكار برد.

به زبان ساده مى توان گفت: مجموعه اى از میله ها یا خطوط سیاه رنگى که معمولاً بر روى زمینه اى سفید چاپ مى شود و به وسیله آن از کالاى خریدارى شده شناسایى لازم به عمل مى آید و قیمت آن مشخص مى شود و اگر به دنبال تعریف دقیق ترى هستید، باید گفت:
بارکد عبارت است از انتقال داده ها از طریق امواج نورى. آنها مجموعه اى از خطوط میله اى موازى با عرضهاى گوناگون (پهن و نازک)هستندکه اندازه هر خط معنا و مفهوم خاصى براى دستگاه بارکدخوان دارد.
در حقیقت دستگاه بارکدخوان ماشینى است که اطلاعات را به شکل بصرى بر روى صفحه نمایش مى دهد.
ضرورت استفاده از بارکد

گرداندن یک فروشگاه کار مشکل و پردردسرى است. مدیران و صاحبان آن باید از میزان موجودى که از هزاران کالاى کوچک و بزرگ دارند، مطلع باشند (کالاهایى که مجبور به خرده فروشى آن هستند و در زمان طولانى از انبارهایشان بیرون مى روند.)
همین طور که فروشگاهها، بزرگ و بزرگتر شدند تا به فروشگاههاى زنجیره اى امروزى رسیدند، کار مشکل و مشکل تر شد. نخست مجبور شدند در فروشگاهها را هرچند وقت یکبار ببندند و تمام کیسه ها و بسته ها و کنسروها را شمارش کنند. کار بسیار دشوارى بود.
این کار سخت و هزینه بردار بیش از یک بار در سال انجام نمى شد (انبارگردانى)، بنابراین مدیران فروشگاهها مجبور بودند بیشتر کارهایشان را بر اساس حدس و گمان انجام دهند و در نهایت این نیاز مادر اختراع شد!
سیستم بارکدگذارى چگونه آغاز شد؟در سال ۱۹۳۲ گروهى از دانشجویان رشته مدیریت بازرگانى دانشگاه هاروارد، تصمیم گرفتند روشى را انتخاب کنند تا بر اساس آن مشتریان کالاى مورد نظرشان را از درون کاتالوگى پیدا کنند و سپس با برداشتن کارت هاى خاص چسبانده شده در کنار نام هر کالا و تحویل به مسؤول کنترل و قرار دادن آن در دستگاه کارت خوان و پانچ، مستقیماً کالا را از طریق انبار به باجه کنترل انتقال دهند و صورتحساب کامل را دریافت کنند و مهم تر از همه صاحبان فروشگاه از موجودى انبار خود اطلاعات به روزى داشته باشند.
البته ایده سیستم «بارکدینگ» مدرن و پیشرفته از سال ۱۹۴۸ وارد سیستم تجارى شد.
سیستم بارکد امروزى چگونه شروع به کار کرد؟
سال ۱۹۴۸ بود که رئیس یک فروشگاه مواد غذایى در آمریکا از کار کند و بى دقت کارکنان فروشگاه به ستوه آمد و براى پیدا کردن راه حل به مسؤولان دانشگاه (Drexel) مراجعه کرد تا تقاضاى ساخت سیستم کنترل خودکارى را داشته باشد، اما مسؤولان دانشگاه از این نظریه استقبال نکردند.