تاریخچه 
از آغاز پیدایش انسان ، همواره چگونگی پوشش و نجات او از سرما مطرح بوده است. مصریها نزدیک به 5500 سال پیش هنر ریسندگی و بافندگی پنبه را آموختند و چینیها با پرورش کرم ابریشم در حدود 3600 سال پیش مشکلات پوشش خود را حل کردند. در سده هفدهم دانشمند انگلیسی به نام رابرت هوک "Robert- Hooke" پیشنهاد کرد که میتوان الیاف را با توجه به شیوهای که کرم ابریشم عمل میکند تولید نمود.پس از آن ، یک بافنده انگلیسی به نام لویزشواب Lois- Schwabe توانست الیاف بسیار ظریف شیشه را با عبور شیشه مذاب از منافذ بسیار ریز تهیه نماید. پس از چندی ، سایر دانشمندان موفق به استخراج سلولز چوب و در نتیجه تولید الیاف شدند در سدههای هجده و نوزدهم، همراه با انقلاب صنعتی ، رسیدگی و بافندگی مبدل به تکنولوژِی تهیه پارچه از الیاف گوناگون طبیعی و مصنوعی شد.
رده بندی الیاف در صنعت نساجی
در صنعت نساجی الیاف به سه دسته تقسیم میشوند که عبارتند از:- الیاف طبیعی "Natural fibers" الیاف طبیعی شامل دو بخش الیاف نباتی و الیاف حیوانی میباشند.
- الیاف کانی "Mineral fibres": الیاف کانی الیافی هستند که مواد اولیه آنها از کانیها بدست میآیند مانند الیاف شیشهای و الیاف فلزی.
- الیاف مصنوعی که شامل دو دسته میباشند: یکی الیافی که منشا طبیعی دارند ولی توسط انسان دوباره تهیه می شوند مانند ویسکوز ، استات و تری استات که هر یک ریشه سلولزی دارند. و دیگری الیاف سینتتیک یا مصنوعی که از مشتقات نفتی تولید میشوند مانند: نایلون ، داکرون ، ارلون یا بطور کلی پلی آمیدها ، پلی استرها ، پلی اورتانها ، پلی اکریلونیتریل ، پلی وینیل کلراید و ... .
مقدمات تکمیل کالای نساجی
تمام پارچههای نساجی پس از خروج از سالن بافندگی کم و بیش دارای مقادیری ناخالصی و عیوب میباشند. لذا لازم است به منظور آماده کردن پارچه برای عملیات تکمیل اصلی آنرا تحت عملیات مقدمات تکمیل قرار داد. مانند توزین و متراژ پارچه ، کنترل عیوب پارچه ، گره گیری ، رفوگری و گرفتن ناخالصیها بخصوص در مورد پارچههای پشمی که دارای ناخالصیهای سلولزی و خرده چوب و ... میباشد.روشهای تکمیل کالای نساجی
عملیات و کارهای تکمیل در نساجی برای افزایش نرمی زیر دست ، درخشندگی و بطور کلی افزایش مرغوبیت پارچه میباشد. عملیات تکمیل بستگی به چند عامل مهم دارد که عبارتند از: نوع الیاف ، ویژگی فیزیکی الیاف ، ابلیت جذب مواد گوناگون شیمیایی ، حساسیت الیاف نسبت به مواد تکمیل. عملیات تکمیل در مجاورت رطوبت ، دما و فشار معمولا به سه روش انجام میگیرد:- روشهای مکانیکی: مانند تراش پارچه ، خار زدن ، اطو کردن ، پرس کردن و ... .
- روشهای شیمیایی: مانند تکمیل رزین ، سفید کردن و مقاوم کردن پارچه در برابر آتش و غیره. در این روش معمولا در اثر فعل و انفعالات شیمیایی حاصل بین لیف و ماده شیمیایی مصرف شده عمل تکمیل بدست میآید و یا اینکه ماده شیمیایی مصرف شده در اثر رسوب کردن و یا اضافه شدن در روی پارچه ، باعث تغییر در خواص پارچه میشود، مانند آهار دادن پارچه پنبهای با محلول مواد پلیمری.
- روشهای مکانیکی- شیمیایی: در این حالت از روشهای مکانیکی و شیمیایی بطور توام بهره گرفته می شود، مانند بشور و بپوش کردن پارچه و یا تثبیت حرارتی پارچه.
انواع تکمیل
تکمیل موقت
در این نوع تکمیل ، کالا را به منظور خاصی تحت عملیات تکمیلی قرار میدهند بطوری که اثر تکمیلی آن در عملیات بعدی مثل شستشو و غیره از بین می رود، مانند آهار دادن پارچههای پنبهای برای عملیات بافندگی و شستشوی آهار پس از خاتمه عملیات بافندگی.تکمیل دائم
در این نوع ، اثر تکمیلی تا زمانی که پارچه حالت خود را از دست ندهد (مخصوصا در مقابل شستشو و پوشش) باقی خواهد ماند، مانند رسوب دادن رزینهای مصنوعی مثل استرها و اترهای سلولز در روی پارچه و یا کلرینه کردن کالای پشمی یا تکمیل با فرمالدئیدها.تکمیل ثابت
در این نوع ، اثر تکمیل مادام العمر در روی کالا باقی میماند و حتی بعد از اینکه پارچه حالت و ماهیت خود را به عنوان پارچه خارجی از دست بدهد، آثار تکمیل در آن باقی خواهد ماند. مانند پلیمریزه کردن بعضی از منومرهای اکریلیکی در روی زنجیرهای اصلی مولکولهای پارچههای سلولزی و یا پروتئینیشستشوی کالای نساجی
عمل شستشو ، اولین عمل تکمیل مرطوب میباشد و به منظور بر طرف کردن مواد خارجی مانند روغنهای ریسندگی ، واکسها و ناخالصیهای قابل حل در محلولهای شستشو انجام میگیرد. عملیات شستشو عبارتست از عمل کالا با پاک کنندههای مناسب همراه با مواد قلیایی و یا در غیاب مواد قلیایی. در صورت استفاده از صابون برای عملیات شستشو ، احتیاج به آب نرم میباشد. ولی برای پاک کنندههای مصنوعی چگونگی سختی آب اهمیت ندارد. همچنین برای اصلاح سفیدی پارچه و شفافیت رنگ الیاف آن عمل شستشو انجام میگیرد.آهار زنی و آهار گیری
به منظور افزایش استحکام در برابر پارگی ، کاهش نیروی سایشی و خواباندن پرزهای سطحی الیاف نخهای تار را آهار می دهند. مواد آهاری ، ماکرومولکولهایی هستند که ممکن است بر اثر پیوند بین خود و یا با الیاف تشکیل پوششی به دو نخ دهند. آهار طبیعی عبارتند از: نشاستهها و مشتقات آنها ، مشتقات سلولزی و (پروتئینها)). آهارهای مصنوعی عبارتند از: انواع پلی وینیل الکلها ، انواع پلی اکریلات و انواع کوپلیمراستایرین و مائیک اسید.قبل از انجام عملیات تکمیل مرطوب لازم است آهار نخ تار پارچه با اندازه کافی بر طرف شود تا در مراحل شستشو ، سفیدگری و رنگرزی یا چاپ ، مزاحمت و نایکنواختی ایجاد نکند و در ضمن مقداری از مواد در تکمیل رنگ را به خود جذب نکند. روشهای آهارگیری عبارتند از: آهار گیری با اسید ، آهار گیری با روش تخمیر ، آهار گیری با اکسید کنندهها ، آهار گیری با آنزیمها.
مرسریزاسیون
یکی از عملیاتی که روی پنبه انجام می شود، عمل مرسریزه میباشد که شامل تماس پنبه (اعم از الیاف نخ یا پارچه) با محلول سود سوزآور و سپس شستشوی محصول در محلول رقیق اسید و سپس آب سرد به منظور خنثی کردن قلیایی و سرانجام خشک کردن محصول است. بر اثر مرسریزاسیون درخشندگی و جلای پنبه افزایش مییابد و ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی آن تغییرات زیادی پیدا میکند. معمولا پارچههای مرغوب پنبهای پیراهنی ، رومیزی ، ملحفهای و همچنین نخهای قرقره مرسریزه میشوند.سفیدگری
هدف از سفیدگری ، از بین بردن رنگدانهها و ناخالصیهای دیگر و در نتیجه سفید جلوه دادن الیاف میباشد. البته سفیدگری پنبه بسیار مهم تراز سفیدگری پشم میباشد، چون درصد بالایی از پشم بصورت کالای رنگی به بازار عرضه میشود. ولی در مقابل ، مقدار زیادی از پارچههای پنبهای بصورت سفید و یا پارچههای چاپ شده با زمینه سفید مورد استفاده قرار میگیرد. پارچههای ملحفهای ، رومیزی و پیراهنی نمونههایی از پارچههای پنبهای هستند که احتیاج به سفیدگری دارد.سفیدگری پنبه بیشتر با مواد اکسید کننده مثل کلریت سدیم و هیپوکلریت سدیم و آب اکسیژنه و مواد احیا کننده مانند هیدروسولفیت و سفیدگری پشم با اکسید کننده آب اکسیژنه همراه با آمونیاک یا سیلیکات قلیایی و مواد احیا کننده ، اکسید گوگرد و یا بی سولفیت سدیم و اسید سولفوریک و سفیدگری الیاف مصنوعی با اکسید کننده آب اکسیژنه ، کلریت سدیم و هیپوکلریت سدیم و احیا کننده ، هیدروسولفیت و در صورت لازم مواد سفید نوری به همراه سفید کننده قبلی انجام میگیرد.
تکمیل ضد آب و دور کننده آب
تکمیل ضد آب پارچه به دو صورت امکان پذیر میباشد.- پوشش کل سطح پارچه توسط مواد هیدروفوب (موادی که آب را به خود جذب نمیکنند) است، به نحوی که تمام منافذ پارچه مسدود گردد. این روش تکمیل ضد آب نام دارد. پارچه با کاربردهای خیمه و چادر ماشین با این روش تکمیل میگردد.
- الیاف و یا نخ از مواد ضد آب پوشیده میشوند، به این ترتیب فضای بین نخها در پارچه کاملا باز میماند و امکان انتقال هوا وجود دارد. این روش تکمیل دور کننده آب نام دارد و بیشتر پارچههای لباس مثل بارانی ، لباس ورزشی و کاربردهای مشابه با این روش تکمیل ضد آب میگردند. بعضی از مواد ضد آب و دور کننده آب عبارتند از: مواد هیدرولیز کننده نمکهای زیرکونیوم ، استره کردن سطح الیاف با اسیدهای چرب ، استفاده از رزینهای هیدروفوب مثل رزین کاربومید ، Permel ، Paraf fion و غیره ، ترکیبات آلی سیلیکونی و اسیدهای چرب کمپلکس گرم.
-
تکمیل ضد آتش
یکی از روش های تکمیل ضد آتش کالای نساجی ، پوشش آن بوسیله نمکهای آمونیوم میباشد که در گرما تولید آمونیاک نموده و بدین ترتیب با محبوس کردن آتش در خود باعث خاموش شدن و عدم پیشرفت آن میگردد. مناسبترین نمکهای آمونیوم ، دی آمونیوم فسفات و کربنات آمونیوم میباشد. سایر تکمیل کنندههای ضد آتش عبارتند از: اکسیدهای نامحلول قلع ، آنتیموان و تیتان ، استره کردن سطحی سلولز با اسید فسفریک و یا دی آمونیوم در حضور اوره هیدروکسی متیل فسفونیوم کلراید (THPC) و غیره.
تکمیل ضد باکتری و ضد قارچ
مواد تکمیل کننده ضد باکتری بعنوان محافظت کننده از عرق عمل کرده و از تاثیر باکتریها و یا قارچها بر آن جلوگیری میکنند لذا چنانچه لباسهای ورزشی و یا لباس زیر با این مواد تکمیل گردند، از تخمیر عرق بدن توسط باکتریهای موجود در هوا و در نتیجه تجزیه و بوی بد آن جلوگیری میکنند. برخی از این تکمیل کنندهها عبارتند از: ترکیبات آمونیوم چهارتایی ، Irgasan DP300 ، Dodigen 226 ، پیوند زدن سلولز با نمکهای مس و نقره توسط گروههای کربوکسیل اسید آکریلیک و یا اسید متاکلریلیک و غیره.
نرم کنندهها
نرم کنندهها مایه لطافت و نرمی زیر دست پارچه میشوند و در اثر بیشتر کارهای چاپ و رنگرزی و عملیات تکمیل مانند ضد آتش کردن و ضد چروک کردن پارچه زیردست، حالت خشک و شکنندهای پیدا میکند که آنها را بوسیله نرم کنندهها ، نرم و لطیف مینمایند.
متداولترین نرم کنندهها عبارتند از: استرهای اسیدفتالیک و بنزیل فتالاتها برای نرم کردن اغلب رزینها بویژه PVC ، تری ملیتانها برای نرم کردن رزینهای مصرفی در ساخت کابلهای سیم و برق و ساخت سایر عایقها ، هیدروکربنهای نفتی با وزن زیاد که دارای اتم N , S , O میباشند در ساخت لاستیکها بکار میروند، نرم کنندههای مقاوم در برابر آتش سوزی مانند فسفاتهای آلی و پارفینهای کلردار ، نرم کنندههای اپوکسی و پلی اورتان و غیره.
بر گرفته ازwww.shimi.blogfa.com
|
شیمی دارویی ، گسترهای از علوم دارویی است که اصول شیمی و محیط زیست شناسی را برای ایجاد واکنشی که میتواند منجر به مواد دارویی جدید شود، بکار میبرد. |
تعاریف اولیه از شیمی دارویی 
شیمی دارویی ، جنبهای از علم شیمی است که درباره کشف ، تکوین ، شناسایی و تغییر روش اثر ترکیبات فعال زیستی در سطح مولکولی بحث میکند و تاثیر اصلی آن بر داروهاست، اما توجه یک شیمیدان دارویی تنها منحصر به دارو نبوده و بطور عموم ، دیگر ترکیباتی که فعالیت زیستی دارند، باید مورد توجه باشند. شیمی دارویی ، علاوه بر این ، شامل جداسازی و تشخیص و سنتز ترکیباتی است که میتوانند در علوم پزشکی برای پیشگیری و بهبود و درمان بیماریها بکار روند. سیر تاریخی شیمی دارویی
آغاز درمان بیماریها با دارو ، در قدمت خود محو شده است. اولین داروها منشاء طبیعی داشته و عمدتا از گیاهان استخراج میشدند و برای درمان بیماریهای عفونی بکار رفتهاند. قرنها پیش از این ، چینیها ، هندیها و اقوام نواحی مدیترانه ، با مصارف درمانی برخی گیاهان و مواد معدنی آشنا بودهاند. به عنوان مثال ، برای درمان مالاریا از گیاه چهانگشان(Changshan) در چین استفاده میشد. اکنون ثابت شده است که این گیاه ، حاوی آلکالوئیدهایی نظیر فبریفوگین است.سرخپوستان برزیل ، اسهال و اسهال خونی را با ریشههای اپیکا که حاوی آستن است، درمان میکردند. اینکاها از پوست درخت سین کونا ، برای درمان تب مالاریا استفاده میکردند. در سال 1823 ، کینین از این گیاه استخراج شد. بقراط در اواخر قرن پنجم قبل از میلاد استفاده از نمکهای فلزی را توصیه کرد و درمانهای طبی غرب را نزدیک به 2000 سال تحت نفوذ خود قرار داد.
تاریخ معرفی شیمی دارویی به عنوان علم
اولین فارماکوپه در قرن 16 و قرنهای بعد منتشر شد. گنجینه عوامل دارویی سرشار از داروهای جدید با منشاء گیاهی و معدنی معرفی شدند. در اواخر قرن 19 ، شیمی دارویی با کشف "پل ارلیش" که او را پدر شیمی درمانی جدید مینامند، در ارتباط با اینکه ترکیبات شیمیایی در برابر عوامل عفونی ویژهای از خود سمیت انتخابی نشان میدهند، دچار یک تحول شگرف شد.در همین دوران ، "امیل فیشر" ، نظریه قفل و کلید را که یک تغییر منطقی برای مکانیسم عمل داروها بود، ارائه داد. تحقیقات بعدی ارلیش و همکارانش ، منجر به کشف تعداد زیادی از عوامل شیمی درمانی جدید شد که از آن میان ، آنتی بیوتیکها و سولفامیدها ، از همه برجستهتر بودند.
جنبههای بنیادی داروها 
سازمان بهداشت جهانی ، دارو را به عنوان « هر مادهای که در فرایندهای دارویی بکار رفته و سبب کشف یا اصلاح فرایندهای فیزیولوژیک یا حالات بیماری در جهت بهبود مصرف کننده شود. » تعریف نموده است و فراوردههای دارویی را تحت عنوان « یک شکل دارویی که حاوی یک یا چند دارو همراه با مواد دیگری که در فرایند تولید به آن اضافه میشود. » معرفی میکند. شکل داروها
بسیاری از داروها ، حاوی اسیدها و بازهای آلی میباشند. دلایل متعددی مبنی بر اینکه این ترکیبات در داروسازی و پزشکی باید به فرم نمک مصرف شوند، عبارتند از :- اصلاح خصوصیات فیزیکوشیمیایی ، مانند حلالیت ، پایداری و حساسیت به نور و اثر بر اعضاء مختلف
- بهبود نواحی زیستی از طریق اصلاح جذب ، افزایش قدرت و گسترش اثر
- کاهش سمیت
کاربرد داروها
داروها بر اساس مقاصد خاصی بکار میرود که عبارتند از :- تامین مواد مورد نیاز بدن ، مثل ویتامینها
- پیشگیری از عفونتها ، مثل سرمهای درمانی و واکسنها
- سمیتزدایی ، مانند پادزهرها
- مهار موقتی یک عملکرد طبیعی ، مانند بیهوش کنندهها
- تصحیح اعمالی که دچار اختلال شدهاند و ... .
فعالیت زیستی داروها
عملکرد داروها در سه مرحله مشاهده میشود :
- تجویز دارو (فروپاشی شکل دارویی مصرف شده)
- سینتیک دارو (جذب ، توزیع ، متابولیسم و دفع دارو)
- نحوه اثر دارو (پدیدههای شیمیایی و بیو شیمیایی که باعث ایجاد تغییرات زیستی مورد نظر میشوند.)
دارو نماها
داروهایی هستند که اثرات ویژهای بر ارگانیسم دارند، اما درمان کننده بیماری خاصی نیستند. نمونههایی از این داروها عبارتند از : مورفین (مسکن) ، کوکائین (بیهوش کننده) ، آتروپین (ضد تشنج) و ... . استفاده از این داروها ممکن است به بهبودی یک بیماری عفونی میکروبی یا ویروسی کمک کند. اما دارو مستقیما روی ارگانیزم بیماریزا عمل نمیکند، در صورتی که در درمان شیمیایی عامل بیماریزا هدف اصلی است.طبقهبندی داروها
داروها را بر اساس معیارهای گوناگون طبقهبندی میکنند که عبارتند از :- ساختمان شیمیایی
- اثر فارماکولوژی
- مصارف درمانی
- ساختمان شیمیایی درمانی ، تشریحی
- مکانیسم عمل در سطح سلول
نامگذاری داروها
هر دارو دارای سه یا چند نام میباشد که عبارتند از:- شماره رمز یا رمز انتخابی

- نام شیمیایی
- نام اختصاصی غیر علمی (تجاری)
- نام غیر اختصاصی ژنریک
- نامهای مترادف
از ديگر كاربردهاي اين ژل، استفاده آن به عنوان يك حسگر شيميايي سريع و ارزان است. يكي از مكانهايي كه اين حسگر محيطي ميتواند مفيد باشد، كارخانههاي فرآوردههاي غذايي است كه نشان ميدهد غذايي كه بايد خشك باشد چقدر در معرض رطوبت قرار گرفته است.
اجزاي مهم اين ساختار ژلهاي موادي هستند كه هنگام قرار گرفتن در معرض محركها منقبض و منبسط ميشوند. اين تغيير حالت در ضخامت ژل باعث تغيير رنگ ژل از طريق اندازه طيف مرئي نور ميشود.
موادي كه رنگهاي مختلفي را بسته به اين كه چگونه به آنها نگاه كنيد، منعكس ميكنند قبلا وجود داشتهاند، اما وقتي توليد ميشوند نميتوان خصوصياتشان را تغيير داد. محققان MIT براي توليد موادي كه بتوانند در پاسخ به محركهاي خارجي تغيير رنگ دهند، دست به كار شدهاند.
آنها ميخواهند مواد قابل تنظيمي را توليد و توسعه دهند. براي انجام اين كار آنها با لايه نازك كوپوليمر دستهاي خود اتصال كه از قرار گرفتن تناوبي 2 لاله پلي استرين و پلي توونييل پايريدين (PZVP) ساخته شده است، شروع كردهاند. ضخامت اين لايهها و شاخصهاي انكساري آنها تعيين ميكرد كه چه نوري ميتواند به وسيله ژل منعكس شود.
با ثابت نگه داشتن ضخامت لايه پلياسترين و تغيير دادن ضخامت لايه دوم توسط محركهاي خارجي نظير غلظت نمك و PH، محققان توانستند باعث تغيير رنگ در قسمت دوم شوند. اين روش مبتكرانه و قابل دسترس براي ايجاد مواد فوتونيكي است كه خواص آنها به آساني در سطح گسترده قابل تنظيم است. كليد به كارگيري PZVP دادن بار مثبت به نيتروژن هر بخش از دستههاي PZVP است كه حاصل آن يك زنجيره پلياكتروليت است كه ميتواند تا 1000 درصد اندازه خودش در آب متورم شود.
اگر در زنجيره اصلي، بارها به صورت الكتريكي از يكديگر حمايت كنند؛ مثلا به وسيله اضافه كردن غلظت بالايي از يونهاي نمك به آب كه در ژل نفوذ ميكنند، زنجيرههاي PZVP به هم ميريزد. وقتي يونهاي نمك دور ميشوند بارهاي مثبت PZVP يكديگر را دفع ميكنند و زنجيره بزرگتر ميشود و در نتيجه هر لايه PZVP منبسط شده، ماده رنگهاي مختلف را منعكس ميكند.
در حال حاضر تورم ماده در يك بعد انجام ميشود؛ اما يك پيشرفت شگرف در حال انجام است كه باعث ميشود ژلها در 3 بعد متورم شوند و طيفهاي كوچكتري از تغيير رنگ را توليد كند.
ژلهاي جديد همچنين به تغييرات فشار، دما و رطوبت حساس هستند و ميتوانند طيفهايي مختلف از ماوراءبنفش تا مادون قرمز را ايجاد كنند.محققان همچنين روي ژلهايي كار ميكنند كه تحت ولتاژهاي مختلف اعمال شده، تغيير رنگ ميدهند.
نیروی موشک
موشک های فضایی مانند موشکهای آتشبازی عمل می کنند . سوخت با ماده ای به نام اکسنده که حاوی گاز تسریع کننده احتراق یعنی اکسیژن است ، ترکیب می شود آنگاه این ترکیب که یک پیشران محسوب می شود می سوزد و گازهای داغی را تولید می کند این گازها منبسط می شوند و از طریق یک دماغه خارج می شود و سبب حرکت موشک به طرف بالا می شود.
این واکنش را برای اولین بار در قرن هفدهم ، دانشمند انگلیسی اسحاق نیوتن در قانون سوم حرکتش بیان کرد . او اظهار کرد که برای هر عملی ( خروج گازها ) عکس العملی است مساوی و بر خلاف جهت آن ( حرکت موشک ) .
اصول مشابه
اصول اساسی موشک های آتش بازی که در جشنها استفاده می شوند ، تفاوت چندانی با موشکهای پرتاب کننده فضاپیما ها ندارند . نیرویی که هر موشک را به طرف جلو حرکت می دهد ، نیروی پیشران نامیده می شود .
قدرت نیروی پیشران به سرعت خارج شدن گاز خروجی بستگی دارد . نیروی پیشران به موشک شتاب می دهد و سبب افزایش سرعت آن می شود . مقدار شتاب نیز بستگی به جرم موشک دارد هر چه موشک سنگین تر باشد ، برای رسیدن به فضا ، به نیروی پیشران بیشتری نیاز دارد .
تا زمانی که موتورهای موشک روشن و در حال تولید نیرو پیشران هستند ، شتاب فضاپیما نیز هر لحظه زیادتر می شود .
موتور موشک یا از سوخت مایع استفاده می کند یا جامد ، اما ممکن است یک موشک کامل در مراحل مختلف از هر دو نوع سوخت استفاده کند .
کارشناسان موشک هایی را پیشنهاد کرده اند که از انرژی اتمی به صورت سوخت استفاده می کنند ، زیرا آنها از نظر مصرف انرژی بسیار مقرون به صرفه اند . اما ترس از خطر استفاده از سوخت اتمی مانع استفاده از این نوع موشک ها شده است .
سوخت های پیشران از نوع سوخت و اکسنده نشکیل شده است . برای روشن کردن موشک ، کافی است یه جرقه به سوخت برسد آن را روشن کرده است سوخت تا قطره آخر می سوزد و از دماغه موشک خارج می شود .
اولین موشک را در قرن یازدهم در کشور چین ساختند . آنها موشکهایی بودند که از سوخت جامد استفاده می کردند .
سوخت این موشک ها نوعی باروت بود که از ترکیب نیترات پتاسیم ، زغال سنگ چوب و سولفور تشکیل شده بود .
سطح داخلی موشک که از سوخت جامد استفده می کند ، در وسط سوخت یک حفره ایجاد می شود که دور تا دور آن در حال سوختن است .
موشک هایی که از سوخت جامد استفاده می کنند ، بیشتر به صورت موشک های تقویت کننده ای استفاده می شوند که نیروی اولیه موشک های بزرگتر را تامین می کنند .
موشک های بزرگتر ، از سوخت مایع استفاده می کنند . بزرگترین موشک مصرف کننده سوخت جامد با 45 متر ارتفاع جزء موشک های تقویت کننده شاتل فضایی آمریکا محسوب می شود آنها حاوی 586500 کیلوگرم سوخت پیشران هستند که به طور متوسط 13 میلیون نیوتن نیرو را تولید می کنند . این موشکها را طوری طراحی کرده اند که بعد از اتمام سوخت و رها شدن و افتادن در دریا ، از دریا بیرون کشیده می شود و دوباره برای ماموریت بعدی سوختگیری می شوند .
ساخت موشک هایی که از سوخت جامد استفاده می کنند ، چندان دشوار نیست . آنها مقدار زیادی نیروی پیشران را در مدت زمان کمی تولید می کنند . تنها ایراد این نوع موشک هااین است که پس از روشن شدن براحتی خاموش نمی شود . و نمی توان انها را به آسانی مهار کرد .
وي به آزمايش بسيار علاقمند بود. از اين رو ، مي توان گفت نخستين دانشمند اسلامي است كه علم شيمي را بر پايه آزمايش بنا نهاد. جابر نخستين كسي است كه اسيد سولفوريك يا گوگرد را از تكليس زاج سبز و حل گازهاي حاصل در آب بدست آورد و آن را زينت الزاح ناميد. جابر اسيد نيتريك يا جوهر شوره را نيز نخستين بار از تقطير آميزهاي از زاج سبز ، نيترات پتاسيم و زاج سفيد بدست آورد.
رازي ، ابوبكر محمد بن زكريا (313 ـ 251 هـ . ق / 923 ـ 865 م.)
زكرياي رازي به عنوان يكي از بزرگترين حكيمان مسلمان شناخته شده و غربيها او را به نام «رازس» ميشناسند. رازي در علم كيميا ، روش علمي محض را انتخاب كرده و بر خلاف روشهاي تمثيلي و متافيزيك ، به روشهاي علمي ارزش زيادي قائل شده. رازي موسس علم شيمي جديد و نخستين كسي است كه «زيست شيمي» را پايهگذاري نموده است. دكتر «روسكا» شيميدان آلماني گفته است: «رازي براي اولين بار مكتب جديدي در علم كيميا بوجود آورده است كه آن را مكتب علم شيمي تجربي و علمي مي توان ناميد.
مطلبي كه قابل انكار نيست اينست كه زكرياي رازي پدر علم شيمي بوده است.» كتابهاي او در زمينه كيميا در واقع اولين كتابهاي شيمي است. مهمترين اثر رازي در زمينه كيميا كتاب «سرالاسرار» است. ظاهرا رازي 24 كتاب يا رساله در علم كيميا نوشته كه متاسفانه فقط معدودي از آنها بدست آمده و در كتابخانههاي مشهور دنيا نگهداري ميشود. وي نخستين بار از تقطير شراب در قرع و انبيق مادهاي بدست آورد كه آن را الكحل ناميد كه بعدها به هر نوع ماده پودري شكل حتي به جوهر هم داده شد، از اين رو آن جوهر را جوهر شراب نيز ناميدند. گفته ميشود كه رازي كربنات آمونيوم را از نشادر و همچنين كربنات سديم را تهيه كرده است.
ابن سينا ، حسين (428 ـ 370 هـ . ق / 1036 ـ 980 م.)
ابن سينا ملقب به شيخ الرئيس ، بزرگترين فيلسوف و دانشمند اسلامي و چهرهاي بسيار موثر در ميدان علوم و فنون است. غربيها وي را به نام «اوسينيا» ميشناسند. ابن سينا ، رنجي براي كيمياگري و ساختن طلا نكشيد؛ زيرا او به استحاله باور نداشت و صريحا تبديل فلزات به يكديگر را ناممكن و غير عملي ميدانست.
ابو علي سينا از ادويه منفرد ، 785 قلم دارو را به ترتيب حروف ابجد نام برده و به ذكر ماهيت آنها پرداخته و خواص تاثير آن داروها را شرح داد. وي ضمن توصيف اين مواد ، آگاهيهاي جالبي در زمينه «شيمي كاني» به خوانندگان ميدهد و ميگويد از تركيب گوگرد و جيوه مي توان شنگرف تهيه كرد. وي نخستين كسي است كه خواص شيميايي الكل و اسيد سولفوريك را از نظر دارويي شرح داد.
بيروني ، ابوريحان محمد (442 ـ 362 هـ . ق / 1050 ـ 972 م.)
كاني شناس و دارو شناس جهان اسلام و يكي از بزرگترين دانشمندان اسلام است كه با رياضيات ، نجوم ، فيزيك ، كاني شناسي ، دارو سازي و اغلب زبانهاي زنده زمان خود آشنايي داشته است. يكي از آثار مهم بيروني در شيمي كتاب الجواهر وي است كه در بخشي از آن ، نتايج تجربي مربوطه به تعيين جرم حجمي امروزي آنها تفاوت خيلي كم دارد و يكي از كاربردهاي مهم وي به شمار ميرود كه در علوم تجربي ، انقلابي بزرگ به وجود آورد. براي تعيين جرم اجسام ، ترازويي ابداع كرد.
بيروني همچنين در كتاب الجماهير (در شناسايي جوهرها) به معرفي مواد كاني به ويژه جواهرات گوناگون پرداخت. بيروني ، چگالي سنج را براي تعيين جرم حجمي كانيها به ويژه جوهرها و فلزها نوآوري كرد كه در آزمايشگاه امروزي كاربرد دارد.
نتايج تحقيقات نانو تکنولوژي اين دانشمند ژاپني نشان مي دهد اگر يک قطره از آب زمزم به هزار قطره آب معمولي افزوده شود ، آن هزار قطره آب معمولي ، خواص آب زمزم را پيدا مي کند.
دکتر ماسارو يموتو از محققان ژاپني افزوده است: وي در تحقيقات و مطالعات علمي خود روي آب زمزم با استفاده از فناوري نانو تکنولوژي نتوانسته است هيچ يک از خواص آب زمزم را تغيير دهد.
وي تصريح کرده است روي آب زمزم که آن را از يک عرب مقيم ژاپن گرفته، تحقيقات و مطالعات زيادي انجام داده است.
دکتر يموتو گفته است آب زمزم منحصر به فرد و از آبهاي ديگر متمايز است و ساختار آن با همه آب هاي جهان متفاوت است.
اين محقق ژاپني گفته است مطالعات و تحقيقات در آزمايشگاهها نتوانست هيچ يک از خواص اين آب را تغيير دهد و ما تاکنون نتوانسته ايم علت ان را تشخيص بدهيم. وي در پايان گفته است آب زمزم يک آب معمولي نيست.
گفتني است دکتر يموتو بنيانگذار نظريه تبلور ذرات آب است.

دنیس وانگ ( Dennis Hwang ) نام اصلیاش وانگ جونگ موک ( Hwang Jung-moak) جوانک 27 ساله از کره جنوبی، متولد شهر ناکس ویل در ایالت تنسی امریکا، زمانیکه تقریبا 5 سالش بود از آمریکا به زادگاهش شهر واچیون Gwacheon در کره جنوبی برگشت و شش سال دبستان را در مدرسه دولتی Gwacheon و دو سال بعدش را در دبیرستان Munwon در همان شهر گذراند. خودش میگوید که شیطنتهای دوران دبستان و دبیرستانش در کره جنوبی به او در خلق ایدههای لوگوهایی که برای گوگل میسازد کمک میکنند.
در سال 1992 پدرش برای انجام یک دوره تحقیقی به آمریکا رفت و دنیس و خانواده هم با او وارد آمریکا شدند. در شش ماه اول، دنیس حتی یک کلمه انگلیسی هم بلد نبود و نمیتوانست با همکلاسیها و معلمین ارتباط برقرار کند. او کم کم انگلیسی یاد گرفت. پدر مادرش به کره بازگشتند اما دنیس و برادرش برای ادامه تحصیل در آمریکا ماندند.
گوگل در اوایل، طراحی لوگوهایش را به هنرمندان خارج از مجموعه خود واگذار میکرد. در سال 2000، لری پیج و سرگی برین (بنیانگذاران گوگل) برای دستکاری و بهبود لوگوی چهارم جولای (روز استقلال امریکا)، از دنیس که رشته تحصیلیاش هنر و طراحی بود و بعنوان یک دانشجو گاهگاهی در گوگل هم بعنوان دستیار وب مستر و نگهداری سیستم کار میکرد خواستند تا بعنوان دستیار آرتیست، روی آن لوگو کمی کار کند. برین و پیج میخواستند که لوگوها یک اسانس و تم خودمانیتری داشته باشند و از آن حالت خشک و رسمی فاصله بگیرند. کار دنیس مورد توجه گوگل قرار گرفت و اولین لوگویی که مستقلا طراحی کرد برای بزرگداشت روز باستیل( فرانسه ) بود.

حروف "O" و "L" را ساده ترین، و اولین "G" در گوگل را سختترین حروف برای استفاده در طراحیهایش میداند و تابحال از حرف "E" ، بخاطر اینکه در آخر Google است کمترین استفاده را کرده. از "L" بعنوان چوب پرچم یا مشعل یا آدم برفی استفاده میکند. از "O" هم بیشتر بعنوان کدو تنبل روز شکرگزاری، کره زمین، مدال صلح نوبل و پرچم کره جنوبی استفاده کرده.
بخش هنری گوگل فقط یک کارمند دارد و آن هم دنیس است که در کنار شغل اصلیاش بعنوان وب مستر، لوگوها را هم طراحی میکند. لوگوهای دنیس را میلیونها بازدید کننده منتقد دنبال میکنند و هربار که لوگویی میکشد هزاران انتقاد و عیب و ایراد یا تشویق دریافت میکند.
لوگوهای گوگل را مدیران گوگل هر چند ماه یکبار به مناسبتهای مختلف سفارش میدهند و نهایتا این سرگی برین است که با خیره شدن به لوگو و دست به چانه، سبک سنگین طرحها را ارزیابی و تایید یا رد میکند.
البته دنیس برای طراحی لوگوهایی که جنبه خبری دارند (مثل سفر به سیاره مریخ) فقط چند ساعت وقت دارد و برای دیگر لوگوها چند روز یا ماه ...
لوگوهای مخصوص هر فرهنگ یا کشور را اکثرا فقط در سرچ باکس (دومین) ویژه همان کشور نمایش میدهند و کاربران سایر کشور/فرهنگها نمی توانند آن را ببینند. مثلا لوگوی نوروز را تقریبا فقط فارسی زبانها میبینند.
ویژگی اصلی لوگوها همانا خودمانی بودن و القای این احساس به بیننده است که صرفا، نه با یک کامپیوتر و ماشین، بلکه با آدمهایی از جنس خودشان طرفند.
همچنین اگر شما نیز علاقهمند به دانلود تمامی لوگوهای گوگل هستید، میتوانید این مجموعه را دانلود نمایید.
اگرچه ویژگیهایی که در این مقاله ذکر شده ماننـد نـوار ابـزار و رابـط كاربر جدید آن، خودنمایی نمیكنند، اما مطمئناً میتوانند كمك بزرگی برای كاربران باشند.

كاربرد: برنامههای Word ،Excel و PowerPoint
اگر پس از انتخاب نسخه 2007، سروكارتان با افرادی باشد كه از نسخههای قدیمی Office استـفاده میكنند، قادر به شراكت اسناد با آنها نخواهید بود؛ چرا كه این نسخهها، فایلهای Office 2007 را باز نخواهند كرد. خوشبختانه میتوانید از برنامههای Office 2007 بخواهید فایلهای را شما در قالب Office 2003، ذخیره كنند.
این فرآیند در تمامی برنامههای Office یكسان است. ابتدا، روی دكمه Office (دایرهای كه دارای لوگوی Office اسـت و در بالای گوشه سمت چپ پنجره هر یك از برنامهها دیده میشود) كلیك كنید. در انتهای منوی باز شده، گزینه Options مـربـوط به آن را برنامه را انتخاب كنید (برای مثال Word Options). پـنجرهای حاوی گزینههای قابـل پیکربنـدی ظاهر خواهد شد. در فهرست واقع در سـمت چپ، روی گروه Save كلیك كنید. در فهرسـت بازشوی Save files in this format، قالب قدیمی Office 2003 را برای برنامه خود انتخاب و برای قطعی كردن آن، روی دکمه OK کلیک کنید.
اگر در سمت دیگر این داستان قرار دارید یا به عبارت دیگر، باید اسناد تولیـد شـده در Office 2007 را در نـسخه قدیمی Office XP یـا Office 2003 بـاز كنـیـد، میتوانـیـد بـرنـامـه رایـگان Microsoft free Office Compatibility را كـه بــه ایــن نسـخههای قدیمی، توانایی باز كـردن قالب جدید را میدهد، از سایت مایكروسافت دریافت كنید.
ذخیره فایلها با قالب PDF
كاربرد: برنامههای Word ،Excel ،Access ،PowerPoint و Visio
شغل بسیاری از افراد ایجاب میكند كه یك نـسخه از كار خـود را در قالـب PDF) Portable Document Format) ذخـیـره كنـنــد. Office 2007 ویــژگی Save As PDF را بـرای انـجام ایـن كار در اخـتیار میگذارد. امـا ایـن ویـژگی ارزشمند، تا هـنگامی كه مـراحلی را بـرای فـعال كـردن آن پـشت سـر نـگذاریـد، در دستـرس نـخـواهـد بـود. ویـژگی Save As PDF را میتـوان با دریافت یك برنـامه ساده از مایـكروسافت، به تـمام بـرنامـههای Office 2007 اضافه كرد.
پس از نصب ویژگی Save As PDF، آن را در مـنوی Office خواهید یافت. برای استفاده از این ویژگی، روی دكمه Office (در بالای گوشه سمت چپ پنجره) در هر یك از برنامهها كه قصد استفاده از آن را دارید، كلیك كرده و سپس گزینههای Save As یا XPS را انتخاب كنید.

غیرفعال كردن نوار ابزار
كــاربـــرد: بـرنـامـههـای Word ،Excel ،Access و PowerPoint
نوار ابزار Office 2007 كه عمـلكردهای مـخـتلـف را در زبانههای متفاوت گروهبنـدی كرده، انباشـته از ویـژگیهای سودمند است. اندازه این نـوار، بسیار بـزرگ است و فضای زیادی را اشغال میكند. اما میتوانید هنگام كار با اسناد طولانی Word یا یـك بانـک اطلاعات لبریـز از دادههای Access، آن را به طور موقت از سـر راه خود بـردارید. كافی اسـت روی عنوان یكی از زبانهها كه در بالای نوار جای دارند، دابل كلیك كنید تا این نوار به اندازهای كه تنها نشان دهنده عنوان زبانهها است، كوچك شود. دابل كلیك مجدد روی یكی از این عناوین، نوار را به حالت اولیه باز میگرداند.
از این نوار میتوانیـد در انـدازه كوچـك شـده آن نیز استفاده كنید. اگر روی هر یك از عناوین كلیك كنید، نـوار اصلی تنها به مدتی كه بتوانید یكی از گزینههای آن را انتخاب كنید، ظاهر شده و سـپس از سـر راه كنـار خـواهـد رفـت. اگـر اسـتفاده از صـفحه كلید را بـرای صـدور فـرمانها ترجـیح میدهیـد، میتوانید با فشار كلید Alt، ایـن نوار را به طور موقت احضار كرده و سـپس كلیـد حروف اول عـنوان زبانه و فرمان مورد نظر را فشار دهید (برای مثال، بـرای اجرای فرمان Spelling در برنامه Word، ابتدا كلید Alt و سپـس كلیدهای R (بـرای عنوان زبانه Review) و S (برای فرمان Spelling) را فـشار دهیـد. پـس از انـتخاب فرمان مورد نظر، نوار بار دیگر ناپدید خواهد شد.
استفاده از MINI-BAR
كاربرد: برنامههای Word ،Excel ،Access ،PowerPoint و Outlook
قالببندی متن یكی از رایجتـرین اعمال در هر یك از برنامههای Office است. نوار ابزار میتواند این كار را به راحتی برای شما انجام دهد، اما جایگزین سریعتری نیز برای آن وجـود دارد: نوار كوچك شناور Office.
برای مشاهده و استفاده از ایـن نوار كـوچك، مـتنی را (در یك سنـد Word، در یك خانه از یك صفـحه گستـرده Excel یا در یك ناحیه از بانک اطلاعات Access) انتـخاب كنید. هنگامی كه ماوس خود را روی متن انتخاب شده حـركت دهید، نوار ابزاری با دكمههای تغییر قلم، انـدازه و رنـگ متن و همچنین چند گزینه دیگر، مشاهـده خواهید كرد. استفاده از ایـن نوار كوچك، باعث كاهش زحمـت جستوجوی فـرمانها در نوار اصلی خواهد شد.

استفاده از شمارشگر كلمات
كاربرد: برنامه Word
در Office 2003، بـرای شـمارش كلـمات در سـند جاری، مجبور به استفاده از منوی Tools بودیـد.
در Word 2007، تـعداد كلمات در نوار وضعیت ظاهر شده و با ادامه تایپ، در هر لحظه تعداد كلمات نمایش داده میشـود. اگر بخشی از سنـد خود را انـتخاب كنید، دو بـخش از اطلاعات نمایش داده خواهد شد: تعداد كلمات در بـخش انتخاب شـده و تـعداد آنها در تمامی سند.
درج بخشهای سریع
كاربرد: برنامه Word
ایـن نـكته، كاربران پـر و پا قرص Office را بسیار تحت تاثیر قـرار خـواهد داد. عـبارت Sticky Quote را در یـك سـند Word تایپ كرده و كلید F3 را فشار دهید. متن شما ناپدید شده و یـك كادر شناور صورتی رنگ، شبیه به یك یادداشت چسبان، به جای آن ظاهر میشود.
این ترفند عجیب تنها یكی از Quick Parts رایج در Word است. (بـرای مـشاهده فهـرست كامـل اسامی Quick Parts، بـخش Text را در زبانـه Insert یافته، روی Quick Parts كلیك كرده و سپس گزینه Building Blocks Organizer را انتخاب كنید.) احتمالاً مـوارد جالـب بـسیاری در فـهرست Quick Parts خـواهید یافـت. بـرای مثـال، Confodential 1، كه چـاپ كمرنگی از كلمه CONFIDENTIAL را در زمینه متن سند جاری شـما وارد میكـند. هـمچنین میتوانید خودتان نمونهای را ایجاد كنید. برای انجام این كار، بخشی از یك محتوا (از یك كلمه مفرد تا متنی شامل چند پاراگراف قالببندی شده به همراه تصویر) را انتخاب و كلیدهای Alt + F3 را فشار دهـیـد. كـادر مـحاورهای Create New Quick Part ظاهر میشود. در این كادر محاورهای میتوانید بـه Quick Part خود نامی اختصاص داده و تعیین كنید كه آیا باید پاراگراف یا صـفحه خاص خود را اشغال كند (یا در میان متنی كه در حال تایپ آن هستید، ظاهر شود).
پس از پایان تولید این Quick Part، میتوانیـد با تایـپ نامی كه برای آن انتخاب كردهایـد و فـشار كلیدهای Alt + F3، آن را در هر سند Word وارد كنید.

استون هنج در دشتهای جنوب انگلستان در دو مایلی روستای Amesbury در Wiltshire مکانی در 145 کیلومتری غرب لندن واقع شده است.
این بنا یکی از بناهای بزرگ سنگی است که توسط مردم باستان در اروپا ساخته شده. سازندگان استون هنج، از سال 3100پیش از میلاد، سنگهای این بنا را به شکل چند دایره تو در تو، در مکان فعلی آن کار گذاشتند. احتمالا سازندگان از این دایرههای سنگی برای مشاهده حرکات خورشید، ماه و ستارگان که در آن زمان طی مراسم مذهبی مورد پرستش قرار میگرفتند، استفاده میشدهاست. سنگهایی شبیه به آنچه که در این بنا به کار رفته، در مناطق دیگر مانند کارناک فرانسه و نیوگرنج ایرلند، یافت شدهاست.
استونهنج از دو دایرهسنگی متحدالمركز تشكیل شده است كه ارتفاع سنگهای دایره درونی آن به6 متر و وزنشان به حدود 50 تن میرسد. به عقیده كارشناسان، استونهنج در چند مرحله و در یك بازه زمانی هزارساله، از 2 هزار تا 3هزار سال پیش از میلاد مسیح، ساخته شده است. برخی از متخصصان بر این باورند که این حلقه بزرگ سنگی در استون هنج برای نظارت و همچنین به عنوان معبدی برای ستایش کردن به کار می رفته است. آنها به خاطر وضعیت قرار گرفتن سنگ بزرگ به نام «سنگ هیل» (سنگ پاشنه) که 6متر 20 پاارتفاع دارد و 35 تن وزن آن است.
متخصصان بر این باور هستند هنگامی که در زمان تغییر تابستان 22 ژوئن، طولانی ترین روز سال، خورشید طلوع می کند، به سنگ هیل می تابد و یک سایه بلند بوجود می آید که تدریجا از مرکز بنا عبور می کند. این امر ثابت می کند که استون هنج بر اساس دستورات نجومی ساخته شده است و اهداف مذهبی داشته است.
ساخت استونهنج در زمان خود یك شاهكار مهندسی و مستلزم انگیزه، وقت و نیروی انسانی بالایی بوده است. با این حال تا امروز دلیل ساخت استونهنج روشن نشده است، هر چند تئوریهای زیادی در مورد كاربرد و دلیل ساخت این دوایر سنگی وجود دارد كه هنوز هیچ یك از آنها به یقین ثابت نشدهاند.
اولین مرحله شامل هنج، یک کانال گرد با یک ساحل خاکی در درون آن بود. تقریبا یک هزار سال پیش، در طول مرحله دوم، کارگران دو حلقه متحد المرکز از سنگها را در مرکز بنای اصلی بلند کردند. احتمالا برای آن از 80 قطعه سنگ آتشفشانی باریک، به نام سنگ آبی استفاده نمودند.
سنگ آتشفشانی بیشتر از کریستالهای سنگ چخماق تشکیل میشدند و به نظر میرسد آنها را از معادن کوههای پرسلی در دایفد، و از به آنجا آورده باشند. فاصله این منطقه تا استون هنج 217 کیلومتر یا 135 مایل است. احتمالا یک تیم از کارگران سنگهای 5/4تنی را بوسیله قایق در بیشتر طول راه حمل کردهاند. احتمالا سپس آن سنگها را به ساحل کشیدهاند.

سومین مرحله از ساخت این بنا در سال 2000قبل از میلاد شروع شد. سنگهای آبی با 80قطعه سنگهای سیاه بزرگ مرکزی به نام «سارسین» تعویض شدند. اینها همان سنگهای معروف هستند که امروزه هم دیده میشوند. این سنگها از ناحیه اطراف مارل بورو داون به آنجا آورده شدند، اما حمل آنها هم حتی مشکلتر از سنگهای آبی بود. وزن آنها تا56 تن میرسید و هر کدام را باید بوسیله گروهی از مردان روی زمین میکشیدند.
بیشتر سنگهای سارسین به شکل یک حلقه در کنار هم چیده شدند. پنج «تریلیتون» نیز در داخل حلقه قرار گرفتند که از 2سنگ ایستاده که روی آنها یک سنگ افقی قرار میگرفت، تشکیل میشدند. امروزه فقط 3 تریلیتون باقی ماندهاست.
حرکت دادن سنگهای عظیم الجثه به محل استقرارشان، یک کار بسیار عظیم بود. یک مطالعه نشان میدهد که یک هزار نفر در مدت 3 هفته میتوانستند فقط یک قطعه را به استون هنج حمل کنند. حتی با استفاده از چنین نیروی کار عظیمی، ساخت قسمت مرکزی بنا بیش از ده سال طول میکشید.
در عین حال بررسیهای علمی در مورد استونهنج نیز ادامه دارد و هر روز فرضیات جدیدی درباره چگونگی و علت ساخت این بنای سنگی منحصر به فرد مطرح میشود. با این وجود هنوز هیچ یك از این تئوریها نتوانستهاند توضیحی قانعكننده و همهجانبه در مورد استونهنج فراهم كنند و به این ترتیب راز این محوطه باستانی 5 هزارساله تا امروز سر به مهر باقی مانده است.
استون هنج در گذر زمان
3100 قبل از میلاد
اولین مرحله از استون هنج شامل خندق حلقه ای با یک کناره در داخل، ساخته شد. یک حلقه از 56 سوراخ(امروزه آنها را سوراخهای اوبری می نامند)در درون ساحل (کناره)ایجاد شد. سنگ هیل در شمال شرقی استون هنج بر پا شد.
2500 قبل از میلاد
محل دفن در نیوگرنج در ایرلند ساخته شد.
2100 قبل از میلاد
مرحله دوم استون هنج (استون هنج)ساخته شد. ساختار اولیه توسط یک سلسله سنگهای آبی دایره شکل مشخص می گردد.
1800 ـ 2000 قبل از میلاد
سنگهای ایستاده و ردیف شده در یک خط در فرانسه و جزیره کرس ظاهر می شوند.
2000 قبل از میلاد
کار ساخت مرحله سوم (استون هنج)آغاز می گردد.
1900 قبل از میلاد
سنگهای سارسین بزرگ در استون هنج بر افراشته می شوند.
1500 قبل از میلاد
سنگهای آبی در استون هنج کار گذاشته می شوند. آخرین مرحله استون هنج به پایان می رسد.
شايددریای نوردر ميان جواهرات ملی ايران، مقام اول را دارا باشد. اين الماس معروف و الماس کوه نور، ظاهراً به علت قرابت نام، پيوسته يک زوج به شمار میآمده اند، در حالی که از نظر تراش و رنگ هيچ وجه مشترکی با يکديگر ندارند. هر دو گوهر از آن نادر شاه بود، اما الماس کوه نور، بعد از مرگ نادر شاه، توسط احمدشاه درانی به افغانستان برده شد. بعداز احمدشاه، به شاه شجاع منتقل شد و پس از شکست شاه شجاع به دست سردار هندی، ملقب به شير پنجاب، الماس مزبور به تصرف سردار نامبرده درآمد. اين گوهرها بعدها به دست کمپانی هند شرقی افتاد و بدان وسيله به دربار انگلستان راه جست و به ملکه ويکتوريا هديه گرديد. هم اکنون نيز اين گوهر در تاج ملکه اليزابت، مادر ملکه فعلی انگلستان، نصب است.
الماس دريای نور، پس از قتل نادرشاه، به نوه او شاهرخ ميرزا رسيد، سپس به دست اميرعلم خان خزيمه و بعداً به دست لطفعلی خان زند افتاد. هنگاميکه لطفعلی خان به دست آقا محمدخان قاجار شکست خورد، گوهر مذبور به گنجينه جواهرات قاجار منتقل گشت.
ناصرالدين شاه معتقد بود اين گوهر يکی از گوهرهای تاج کوروش بوده است و خود او بسيار به اين گوهر گرانبها علاقه داشت و زمانی آن را به کلاه و گاهی به سينه خود نصب می کرد و حتی توليت دريای نور را منصبی مخصوص قرار داد و اين افتخار مهم را به اعيان و بزرگان کشور محول می داشت.
دريای نور بعدها داخل موزه دولتی گرديد و اينک زينت بخش خزانه جواهرات ملی است. وزن دريای نور 182 قيراط است و رنگ آن صورتی است که کميابترين رنگ الماس است. در سال 1344، هنگام بررسی جواهرات ملی توسط دانشمندان کانادايی، درباره اين گوهر نکته بسيار جالب توجهی کشف شد:
تاورنيه، سياحتگر و جواهرشناس معروف فرانسوی، در کتاب خود از الماس صورتی رنگ به وزن 242 قيراط سخن می گويد و اشاره می کند در سال 1642 ميلادی آن را در شرق ديده است و نقشه و اندازه های آن را نيز در کتاب شرح می دهد و آن را Grand Table Diamante ( الماس يا لوح بزرگ ) می نامد. رنگ و شکل اين الماس توجه دانشمندان کانادايی را جلب کرد و ايشان معتقدند الماس دريای نور و نورالعين دثیثر اصل يک قطعه الماس بوده و بعداً آنرا به دو تکه قسمت نموده اند که تکه بزرگ آن دريای نور نام گرفته و تکه کوچک آن که به وزن 60 قيراط است، نورالعين ناميده شد.




